Beste meneer W.

  • Auteur
    Berichten
  • #5074

    gerdavanbruggen
    Bijdrager

    Beste meneer W.,
    U ontvangt mij hartelijk en gastvrij, in korte tricotbroek en shirt. U bent in de zeventig, draagt lang haar wat vroeger nog véél langer was vertelt u. Het valt op dat u zich omgeeft met heel veel spullen. De salontafel ligt vol. Ik leg mijn sleutels en telefoon daar ook neer. Naast een kunstgebit zie ik even later.
    U hebt mij gebeld voor een afspraak.
    Op mijn vraag of u graag met mij wilde spreken over uw uitvaartwensen en dit eventueel vast te leggen, antwoordde u ontkennend. Gewoon praten wilt u en het liefst iedere maand wel een keer.
    U wilt er ook wel voor betalen. Op mijn antwoord dat dit niet mijn vakgebied is en dat daar andere professionals voor zijn, begint u over uw broer die overleden is en wiens graf u nooit bezocht hebt.U voelt zich daar schuldig over.
    Omdat het mij niet helemaal duidelijk werd wat uw hulpvraag nu precies is, besluit ik toch aan uw wens tegemoet te komen en u een bezoekje te brengen.
    U vult het uur met talloze verhalen over uw leven. Waar u gewerkt hebt, dat u niet gehuwd bent en geen kinderen hebt. Dat u uw jonge leven grotendeels doorgebracht hebt in tehuizen want uw moeder liet u als klein kindje gewoon achter op straat. Het verging uw broers en zussen ook zo.
    U hebt vrijwel geen contact meer met de familie die nog in leven is. Dat verwondert mij niet.
    U hebt geen band opgebouwd en uw wegen zijn al vroeg van elkaar gescheiden. U hebt wel wat vrienden die u af en toe ziet. Met hen kwam u toevalligerwijs in contact. Eigenlijk zouden zij ook uw erfgenamen moeten worden. Dat dit niet zal gebeuren als u dit niet vastlegt, doet u besluiten mijn advies te volgen en toch eens een notaris te gaan bezoeken. Omdat u zich ook niet verdiept in uw administratie adviseer ik u contact te zoeken met een gespecialiseerd bureau. Misschien gaat u dat wel doen, dat lijkt u wel wat.
    Ik vraag u waarom uw keus op mij gevallen is om met u te praten. U zag mijn advertentie met foto in een plaatselijk krantje, ik leek niet meer zo jong, zou wel wat levenservaring hebben en dat leek u wel prettig. Wat er verder in de advertentie stond, vond u geloof ik niet zo van belang.
    Hoewel u niet zo bent van de maatschappelijk werkers en andere instanties raad ik u aan contact te zoeken met uw huisarts die misschien een rol kan vervullen in uw behoefte met iemand te praten.
    U weet nog niet of u dit gaat doen. Ik heb de indruk dat u soms toch wat eenzaam bent en hoop dat u toch een afspraak gaat maken.
    Ik neem afscheid van u. U geeft aan mij heel erg lief te vinden maar te begrijpen dat ik u niet maandelijks kom bezoeken. Ook niet tegen betaling en ondanks het door u aangegeven feit dat u ‘mij nu kent’ en het jammer vindt.
    Dag meneer W., ik wens u oprecht iemand toe die oog en oor voor u heeft.

    0 reacties
1 bericht aan het bekijken (van in totaal 1)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.